Lyaeus sodalibus Unionis Latinae qui pulcherrimam urbem habitant Bonaerensem s. d. p.
Versus raptim scripti ad Radulfum suum et collegas eius.
Te dies felix quia iam revenit
Tullii linguae lepidum salutat
callidosque aeque socios Lyaeus
vester amicus.
Some hasty lines to R. L. and his colleagues.
That special day’s come back
of Cicero’s language, a happy day -
so it's time for Lyaeus to pay his respects,
to your wit, my friend, and not a whit less
to the craft of your colleagues.
Valete.
Scrib. Novi Castri in Australia a. d. vi Non. Mai. anno salutis mmxi.
ALIA SALUTATIO
Lyaeus Radulfo sal.
Iam dies felix revenit Latinae
optimae linguae tibi, mi Radulfe;
te gravesque ergo socios Lyaeus
laudat amicus.
sábado, 7 de mayo de 2011
domingo, 24 de abril de 2011
SALUTATIO PASCHALIS
Ecce carmen quod ad nos misit Martinus Zythophilus
MARTINVS SODALIBVS
Mors tenebraeque diu te non potuere tenere,
quem flagris dederant, Christe, crucique mali,
Tartareoque redis e carcere uictor, ut omnes
morte tua et reditu uita nouata iuuet.
Omnis terrarum te laudet, te canat orbis,
atque hic det Domino carmina laeta dies!
Death and darkness couldn’t hold you for long, Christ,
whom bad men had given to the flagella and the cross,
and you return victoriously from Hades’ dungeon, so that
life renewed by your death and return makes all rejoice.
All the world shall praise you, shall sing you,
and this day shall give joyful songs to the Lord.
MARTINVS SODALIBVS
Mors tenebraeque diu te non potuere tenere,
quem flagris dederant, Christe, crucique mali,
Tartareoque redis e carcere uictor, ut omnes
morte tua et reditu uita nouata iuuet.
Omnis terrarum te laudet, te canat orbis,
atque hic det Domino carmina laeta dies!
Death and darkness couldn’t hold you for long, Christ,
whom bad men had given to the flagella and the cross,
and you return victoriously from Hades’ dungeon, so that
life renewed by your death and return makes all rejoice.
All the world shall praise you, shall sing you,
and this day shall give joyful songs to the Lord.
miércoles, 8 de diciembre de 2010
ADESTE, FIDELES - ADEAMUS, PASTORES
ADESTE, FIDELES – CRISTIANOS, VAYAMOS – ADEAMUS, PASTORES
Prope omnes cantum Adeste, fideles nostis. Est quaedam interpretatio Hispanica Cristianos, vayamos. Mea humili sententia multo peior est versio ista modernorum. Recipite, precor, meam reinterpretationem Latinam.
Cristianos, vayamos, jubilosa el alma:
la estrella nos llama junto a Belén.
Hoy ha nacido el Rey de los Cielos.
¡Cristianos, adoremos!
¡Cristianos, adoremos!
¡Cristianos, adoremoS!
a nuestro Dios!
Humildes pastores dejan su rebaño
y llevan sus dones al Niño Dios.
Nuestras ofrendas con amor llevemos.
Bendita la noche que nos trajo el día,
bendita la noche de Navidad.
Desde un pesebre el Señor nos llama.
El Dios invisible vístese de carne,
el Rey de la Gloria llorando está.
Viene a la tierra a darnos el Cielo.
La luz de la estrella que guió a los Magos
alumbra el misterio de Navidad.
Fieles, sigamos esa luz del Cielo.
Adeamus, pastores, iubilosa in mente,
quoniam nos vocat caeleste signum.
Haec erat nox quam pandit Sibylla.
Adeamus cum fiducia,
adeamus cum fiducia,
adeamus, adoremus
puerum Deum.
Humiles pastores gregem relinquebant
deitati laturi pulchra donaria:
pingues caseos, lac ovum praedulce.
Iam nuces portabant, fulvam iam mellem,
iam uvas passas nigriores nocte.
Ferte vos etiam, aniles mulieres!
Sidera cadentia ad somnos invitant
sed lucem effundit hoc luminare.
Surge, amice, veni ad praesepe.
Et venerunt magi, Oriente relicto,
ut aurum, thus, myrrham deferrent.
Et nos adeamus, simplices pastores.
Prope omnes cantum Adeste, fideles nostis. Est quaedam interpretatio Hispanica Cristianos, vayamos. Mea humili sententia multo peior est versio ista modernorum. Recipite, precor, meam reinterpretationem Latinam.
Cristianos, vayamos, jubilosa el alma:
la estrella nos llama junto a Belén.
Hoy ha nacido el Rey de los Cielos.
¡Cristianos, adoremos!
¡Cristianos, adoremos!
¡Cristianos, adoremoS!
a nuestro Dios!
Humildes pastores dejan su rebaño
y llevan sus dones al Niño Dios.
Nuestras ofrendas con amor llevemos.
Bendita la noche que nos trajo el día,
bendita la noche de Navidad.
Desde un pesebre el Señor nos llama.
El Dios invisible vístese de carne,
el Rey de la Gloria llorando está.
Viene a la tierra a darnos el Cielo.
La luz de la estrella que guió a los Magos
alumbra el misterio de Navidad.
Fieles, sigamos esa luz del Cielo.
Adeamus, pastores, iubilosa in mente,
quoniam nos vocat caeleste signum.
Haec erat nox quam pandit Sibylla.
Adeamus cum fiducia,
adeamus cum fiducia,
adeamus, adoremus
puerum Deum.
Humiles pastores gregem relinquebant
deitati laturi pulchra donaria:
pingues caseos, lac ovum praedulce.
Iam nuces portabant, fulvam iam mellem,
iam uvas passas nigriores nocte.
Ferte vos etiam, aniles mulieres!
Sidera cadentia ad somnos invitant
sed lucem effundit hoc luminare.
Surge, amice, veni ad praesepe.
Et venerunt magi, Oriente relicto,
ut aurum, thus, myrrham deferrent.
Et nos adeamus, simplices pastores.
domingo, 21 de noviembre de 2010
CHOLIAMBI MARTINI
Doctissimi amici. Haec ad me scripsit Martinus die 19 mens. Nov. AD 2010
MARTINVS RADVLFO SAL
Dubito, num Joachim Ringelnatz poeta tibi notus sit, nam eius opera alias in linguas uersa non arbitror. Scripsit quidem aliquot carmina plena salis et leporis.
Lege igitur, quaeso, uersionem Latinam:
Durus silex, qui strauerat uiam, quondam
multos uiros calcare sentiebat se
atque id recusabat. Vetabat inuitus
calcare se pedes „Lapis“, reclamans, „sum!“
Non rettulit mortalium, quid is uellet,
nam nil silex nisi est silex manetque idem.
Necesse calcantes pedes ferant quidam.
Me uerbum pro uerbo non reddidisse constat. Quod attinet ad rem metricam, eodem metro usus sum, quo Catullus, cum "Miser Catulle" quereretur. Quod autem linguam Germanicam tibi non plane ignotam esse noui, addatur uersio originalis: “Ein Pflasterstein”.
Ein Pflasterstein, der war einmal
Und wurde viel beschritten.
Er schrie: "Ich bin ein Mineral
Und muss mir ein für allemal
Dergleichen streng verbitten!"
Jedoch den Menschen fiel's nicht ein,
Mit ihm sich zu befassen,
Denn Pflasterstein bleibt Pflasterstein
Und muss sich treten lassen.
MARTINVS RADVLFO SAL
Dubito, num Joachim Ringelnatz poeta tibi notus sit, nam eius opera alias in linguas uersa non arbitror. Scripsit quidem aliquot carmina plena salis et leporis.
Lege igitur, quaeso, uersionem Latinam:
Durus silex, qui strauerat uiam, quondam
multos uiros calcare sentiebat se
atque id recusabat. Vetabat inuitus
calcare se pedes „Lapis“, reclamans, „sum!“
Non rettulit mortalium, quid is uellet,
nam nil silex nisi est silex manetque idem.
Necesse calcantes pedes ferant quidam.
Me uerbum pro uerbo non reddidisse constat. Quod attinet ad rem metricam, eodem metro usus sum, quo Catullus, cum "Miser Catulle" quereretur. Quod autem linguam Germanicam tibi non plane ignotam esse noui, addatur uersio originalis: “Ein Pflasterstein”.
Ein Pflasterstein, der war einmal
Und wurde viel beschritten.
Er schrie: "Ich bin ein Mineral
Und muss mir ein für allemal
Dergleichen streng verbitten!"
Jedoch den Menschen fiel's nicht ein,
Mit ihm sich zu befassen,
Denn Pflasterstein bleibt Pflasterstein
Und muss sich treten lassen.
sábado, 20 de noviembre de 2010
Ad discipulos qui Litterarum curriculo perfuncti sunt, AD 2010
Ad discipulos qui Litterarum curriculo perfuncti sunt, AD 2010
Cari et dulces discipuli
(discipuli, quia semper
vos docebo et docebitis
me), gratias maximas
refero. Bona dedimus
spiritalia, quae maiora
sunt: certe materialia
velis nolis pessumdata
sunt. Ferte igitur poma
in vita vestra sapientiae
ac humanitatis. Litteris
et moribus favete vere
humanis. Tempus certum
est itineris gradiendi novi.
Dominus, pro certo scio,
gressus vestros in laetitia
illustrabit.
[Scripsit Radulfus]
Cari et dulces discipuli
(discipuli, quia semper
vos docebo et docebitis
me), gratias maximas
refero. Bona dedimus
spiritalia, quae maiora
sunt: certe materialia
velis nolis pessumdata
sunt. Ferte igitur poma
in vita vestra sapientiae
ac humanitatis. Litteris
et moribus favete vere
humanis. Tempus certum
est itineris gradiendi novi.
Dominus, pro certo scio,
gressus vestros in laetitia
illustrabit.
[Scripsit Radulfus]
miércoles, 13 de octubre de 2010
IOHANNES LENNON LXX ANNUM AGIT
Iohannes Lennon LXX annum agit
Pauca scio de rebus illis
quas tu sodalisque tuus
Georgius omnes homines
docetis: de Orbis pace,
de Indorum sapientia
et de Indorum chordis.
Sed quod tu cecinisti
dulcius est certe melle
et Sirenibus.
Scripsit Radulfus
Pauca scio de rebus illis
quas tu sodalisque tuus
Georgius omnes homines
docetis: de Orbis pace,
de Indorum sapientia
et de Indorum chordis.
Sed quod tu cecinisti
dulcius est certe melle
et Sirenibus.
Scripsit Radulfus
jueves, 16 de septiembre de 2010
BUENOS DÍAS, ARGENTINA - SALVE GERMANICA TERRA
BUENOS DÍAS, ARGENTINA – SALVE, GERMANICA TERRA
Buenos días, Argentina!
Er war lang, mein Weg zu dir!
Doch nun schwenk' ich den sombrero:
Buenos días, ich bin hier!
Buenos días, Buenos Aires!
Wenn die rote Sonne glüht,
rauscht von ferne der La Plata
und er singt mit mir ein Lied:
Buenos días, Argentina!
Guten Tag, du fremdes Land!
Buenos días, Argentina!
Komm' wir reichen uns die Hand!
Buenos días, Argentina!
So heißt meine Melodie!
Und sie soll uns zwei verbinden
mit dem Band der Harmonie.
Buenos días, ihr Gitarren!
Wenn der Abend niedersinkt,
sollt ihr leise mir erzählen,
wie das Lied der Pampas klingt:
Buenos días, señorita!
Und wenn du dann bei mir bist,
wird die Zeit hier wie ein Traum sein,
den man niemals mehr vergißt!
Salve, terra Germanica,
tandem ad te revenio;
miror valles et montana,
flumina et fortes burgos.
Salve, terra Saxonica,
bruma mihi non displicet:
hiemem ago corde in meo,
tristia carmina fundens.
Salve, terra Germanica,
caligine involve me.
Vivant tholi, arcus, muri;
salve, terra dei Granni.
Anima mea carbonescit
cantibus lugubriter:
mihi ignosce, tellus: duritia
affert tua solacium.
Solum durum, solum bonum,
probos viros orbi das:
aetas aurea Sibyllina
mundi vires renovat.
Silva Hercynia, saevos deos
ritu raro veneras:
arbores deos ferentes
securibus occident.
[In honorem certaminis oecumenici podosphaerici AD 1978 composuit cecinitque Udo Jürgens; latine reddidi, modo sui generis, Radulfus, humillimus poeta Argentiniensis]
Buenos días, Argentina!
Er war lang, mein Weg zu dir!
Doch nun schwenk' ich den sombrero:
Buenos días, ich bin hier!
Buenos días, Buenos Aires!
Wenn die rote Sonne glüht,
rauscht von ferne der La Plata
und er singt mit mir ein Lied:
Buenos días, Argentina!
Guten Tag, du fremdes Land!
Buenos días, Argentina!
Komm' wir reichen uns die Hand!
Buenos días, Argentina!
So heißt meine Melodie!
Und sie soll uns zwei verbinden
mit dem Band der Harmonie.
Buenos días, ihr Gitarren!
Wenn der Abend niedersinkt,
sollt ihr leise mir erzählen,
wie das Lied der Pampas klingt:
Buenos días, señorita!
Und wenn du dann bei mir bist,
wird die Zeit hier wie ein Traum sein,
den man niemals mehr vergißt!
Salve, terra Germanica,
tandem ad te revenio;
miror valles et montana,
flumina et fortes burgos.
Salve, terra Saxonica,
bruma mihi non displicet:
hiemem ago corde in meo,
tristia carmina fundens.
Salve, terra Germanica,
caligine involve me.
Vivant tholi, arcus, muri;
salve, terra dei Granni.
Anima mea carbonescit
cantibus lugubriter:
mihi ignosce, tellus: duritia
affert tua solacium.
Solum durum, solum bonum,
probos viros orbi das:
aetas aurea Sibyllina
mundi vires renovat.
Silva Hercynia, saevos deos
ritu raro veneras:
arbores deos ferentes
securibus occident.
[In honorem certaminis oecumenici podosphaerici AD 1978 composuit cecinitque Udo Jürgens; latine reddidi, modo sui generis, Radulfus, humillimus poeta Argentiniensis]
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)